ехото на балкана ми
дългата коса преливаща
в планински ручей
боровинките мащерката
и разни други
все балкански чудеса
дори да ги нося
в душата си
накрай света
в последното село
на южна америка
където небето
не е дотам синьо
колкото моето у дома
и виждам само
боси крака голи рамене
мургава кожа и самотни деца
балканска девойка ме наречи
няма да се обидя
даже напротив
ще се опитам да пазя
в себе си естествения
мирис на шарена сол.
Няма коментари:
Публикуване на коментар