някога познавах ада
харесва ми да си мисля, че още я има
за всеки случай, нали знаете
някога с нея имахме сделка -
да ме пуска, когато й е самотно
или когато аз (отново) си търся убежище
понякога ме назначаваше за пазач на портите си
само докато срещне своя поне триглав рицар
или цербер (по-скоро)
но
о, боже
колко много имаше да се пази
в тази моя ада -
дори и умерена в скъпоценностите си
тя винаги е била повече
от който и да е
рай
ада беше огън и жупел
не беше по данте
и кръговете и често бяха повече от девет на брой
често беше гостоприемна -
прие ме като истински безбожник
но колкото и цигари да пушех в душата си
тя никога не ми позволи да бъда
истински грешник
Няма коментари:
Публикуване на коментар